ΛΑΜΠΕΙ ΑΚΟΜΑ

Θέλω να είμαι η επίλεκτη, η μητέρα, η πουτάνα, η φίλη, η τσούλα, η κολλητή, η χειρότερη και η καλύτερη, το φιλαράκι για γαμήσι, το πήδημα μιας βραδιάς, ο έρωτας μιας ζωής. Περιμένω τον γαμημένο ονειρεμένο έρωτα της ζωής μου, μπορεί να έρθει, είμαι έτοιμη. Φεμινίστρια ή όχι, περιμένω τον έρωτα, τα γλυκόλογα και τον πυρετό, τον πρίγκιπα της Ντίσνεϊ, τον εραστή της Ντιράς. Περιμένω να μου δώσει έναν αριθμό τηλεφώνου, να μου ρίξει ένα βλέμμα, να με σώσει από τις λογοτεχνικές και μοναχικές νύχτες μου. Από το κρεβάτι στο παράθυρο, έπειτα από το κρεβάτι στην πολυθρόνα και από το κρεβάτι στο κρεβάτι, οι κινήσεις μου έχουν υπερβολικά πολλές πληγές, ο κόσμος μου είναι υπερβολικά γλυκανάλατος, σαν ένα κολλώδες βρομοκέρασο, χωρίς ούτε τούρτα ούτε κεράκια. Η Κλοτίλντ, μοναχοκόρη, με πατέρα τρελό και μητέρα απούσα, βρήκε στο ασφυκτικά γεμάτο με βιβλία δωμάτιό της ένα καταφύγιο από τα βάσανά της. O λευκός πατέρας της, από πλούσια βελγική οικογένεια, την άφησε μόνη της από τότε που ήταν παιδί, και η Κλοτίλντ προσπαθεί, μέσα από τη λογοτεχνία, να γεμίσει το κενό που άφησε η μαύρη, Κονγκολέζα μητέρα της. Όμως, στις αρχές του καλοκαιριού, γνωρίζει έναν κεραυνοβόλο έρωτα και η ισορροπία της κλονίζεται. Τα Αποσπάσματα του ερωτικού λόγου του Ρολάν Μπαρτ τη συντροφεύουν στην περιπλάνησή της στους δρόμους των Βρυξελλών, της γενέτειράς της. Τριγυρνάει από γειτονιά σε γειτονιά, αναζητώντας τον έρωτα και τις ρίζες της. Οι άντρες και οι γυναίκες που συναντάει την κρατούν όρθια. Αλλά μέχρι πότε;